The road to motherhood

https://www.canvas.be/video/the-road-to-motherhood

The road to motherhood… Een korte, maar beklijvende reportage.

Geen franjes, geen spectaculaire beelden.

Gewoon een stem.

Van een mama.

Die haar verhaal vertelt.

En het kwam binnen…

Ook ik heb doelbewust gekozen voor een inleiding bij mijn eerste dochter. Uit onwetendheid, onzekerheid en een laag zelfbeeld. Omwille van vast te zitten in een stramien en angstig de dagen ouderschapsverlof te zien voorbijgaan zonder kind. Het kind dat welkom was. Maar dat achteraf gezien nog niet klaar was. En de mama ook niet. Het heeft meer dan een jaar zoeken en wroeten gekost om elkaar te vinden, elkaar te begrijpen.

De weg naar het moederschap blijft eentje met valkuilen en verdoken hoeken. Het stopt niet na een bevalling, na een eerste levensjaar. Het blijft puzzelen. Een evenwicht zoeken tussen jouw waarden en de verlangens van jouw kind of de maatschappij. Maar het gevoel van alleen te staan, samen met je kind, is een gevoel dat niet mag overheersen. Da’s een gevoel dat verscheurt, vernietigt, jou de kop indrukt. En waarmee niemand geholpen is…

‘It takes a village to raise a child.’

Ventileer.

Communiceer.

Laat je omarmen door alle warme armen rondom je heen.

Je bent nooit alleen als moeder.

 

Ik wil graag afsluiten met Sofies’ woorden : ‘Een bevalling is het meest rauwe, kwetsbare moment in een vrouw haar leven. Ik wens niemand de bevalling toe die ik heb meegemaakt, maar ik wens wel iedereen een bevalling toe. Dat is het schoonste wat je kunt meemaken, en dat moet ook bewaakt worden, dat dat het mooiste kan zijn wat iemand kan meemaken.’

Op jouw manier, op jouw tempo. Geheel volgens jouw gevoel. <3

8 tips ‘hoe omgaan met depressieve partner’

Hieronder vind je 8 tips om een persoon met een depressie beter te kunnen benaderen.

Zoals de cartoon het o zo mooi uitbeeldt, hebben we mee te gaan in de donkerte. Een veilige plek creëren waar alles kan en mag, waar depressieve of moeilijke gedachten ontstaan/ bestaan en deze er gewoon laten zijn, zonder oordeel of anticiperend met een antwoord. Een echte vriend, een liefdevolle partner, een begripvolle therapeut,… gaat mee de diepte in, helpt mee de zwaarte te dragen tot wanneer de persoon opnieuw klaar is vanonder de dekens te komen en zichzelf weer helemaal te ontplooien.

Heb geduld, geef liefde en zorg voor jezelf.

1. Luister vooral en oordeel niet

Laat iemand met een depressie praten en vraag naar zijn of haar gedachten. Het geeft echt niet als je depressief-zijn niet goed of helemaal niet begrijpt. Juist daarom is het belangrijk dat je vraagt naar hoe hij zich voelt (en het niet voor hem invult).

Een depressief iemand schaamt zich vaak voor zijn gedachten. Veroordeel die gedachten niet maar zeg dat die gedachten over zichzelf, anderen en de wereld er door de depressie komen. Mensen met een depressie denken vaak dat zij hun gedachten zijn, waardoor ze negatief over zichzelf denken en zo in een negatieve spiraal terecht komen.

2. Neem het serieus

Mensen met een depressie hebben meestal weinig zelfvertrouwen en vatten adviezen vaak op als een verwijt. Een depressief persoon is niet dom en weet ook wel dat hij bijvoorbeeld zou moeten naar buiten komen, maar hij of zij kan het simpelweg niet. Verwacht niet dat je goede raad of adviezen worden opgevolgd, beter om ze niet te geven en te vragen hoe je kan helpen.

3. Blijf uitnodigen

Iemand met een depressie heeft de neiging om zich meer en meer af te zonderen. Blijf hem of haar stimuleren of uitnodigen voor feestjes en andere activiteiten, ook al weet je dat hij of zij er geen zin in heeft.  Verplicht niet. Verwacht geen grote respons of interacties. Laat het contact niet doodbloeden. Een sms’je met “hoe gaat het?” één keer in de week doet ook al goed.

Als buitenstaander kan je het gevoel krijgen dat je alleen maar aan het ‘geven’ bent. Accepteer dit en weet dat, als de depressie voorbij is, dit zal veranderen.

4.Informeer je

Mensen met een depressie zijn zichzelf niet. Vaak kan je zichtbaar geen veranderingen opmerken, maar mensen met een depressie kunnen vaak niet buiten de zwarte bril kijken. Dus vraag dit ook niet.

Het is lastig uit te leggen hoe depressie precies voelt. Daarom is het als naaste handig dat je informatie opzoekt. Op de site van geestelijke gezondheid Vlaanderen vind je heel wat info rond symptomen en behandeling.

5. Vraag waarmee je kan helpen 

Je hoeft niet met een oplossing te komen of zelfs maar iets te zeggen. Echt niet. Er zijn, luisteren, is voldoende. In plaats van te zeggen “Maar een hond is ook leuk” of “Dan koop je toch nieuwe vissen?” volstaat: “at erg dat je vissen dood zijn. Ik zou wilen voor jou dat het niet zo was…”

Iemand met een depressie heeft vaak moeite met de dagelijkse dingen, administratie, boodschappen doen, huishouden, etc. Hulp kan al in die kleine dingen zitten. Het lukt hem of haar niet meer of het interesseert hem of haar gewoon vaak niet. Verwijt hem of haar dat niet, maar biedt je hulp aan, met gepaste terughoudendheid.

6. Vraag naar zelfmoordgedachten

Gedachten aan zelfmoord komen vaak voor bij mensen met een depressie. Vraag er gerust naar en veroordeel deze gedachten niet. Reken maar dat hij of zij zich zelf over die gedachten schuldig voelt. Laat blijken dat de persoon erg waardevol voor je is en leg uit dat deze gedachten bij de depressie horen en dat dit allemaal voorbij kan gaan. Het kan voor iemand al ontzettend helpen om er even over te praten. Meer tips om dit gesprek aan te gaan kan je vinden op zelfmoord1813.be.

7. Zoek professionele hulp

Een dipje gaat wel weer over. Maar als het over een depressie gaat, dan is het bijna onhaalbaar om er in je eentje uit te geraken. Stimuleer dat hij of zij professionele hulp zoekt, dat hij er over praat met de huisarts of met een andere hulpverlener. Er zijn therapieën en medicijnen die hem of haar kunnen ondersteunen.

8. Zorg voor jezelf

Het kan voor jezelf zeer vermoeiend en ingrijpend zijn om met iemand met een depressie om te gaan. Neem dus ook voldoende tijd voor jezelf en zoek, indien nodig, ook professionele hulp, zodat jij niet de taak van hulpverlener op je neemt. Zorg ervoor dat u ook bij enkele mensen uit uw omgeving uw hart kan luchten.

Hoe moeilijk je het ook vind en hoe graag je diegene wil helpen, blijf je eigen dingen doen. Jij mag gewoon wél genieten, of je nu een ouder / zus / broer / partner / vriend / vriendin bent. Dus pak dat terrasje maar, ga maar naar die film, hou een avond met vrienden of vriendinnen, ga dat weekend weg. Het mag. Je bent het aan jezelf verplicht om ondertussen goed voor jezelf te blijven zorgen. Juist dan kun je er ook goed voor iemand anders zijn.

 

Het ongeduld van de therapeut

Ik sta stil, maar de tijd loopt te snel

‘Ik wil vooruit met mijn leven. Niet meer blijven stilstaan. Gewoon doorgaan!’

Ik hoor het vaak in mijn praktijk, meestal wanneer een cliënt net met therapie is gestart.

En da’s net het moeilijke aan therapie. Er bestaan wel een aantal tools die ervoor kunnen zorgen dat je snel weer op de rails van jouw sneltrein zit, met als gevaar om bij het volgende station weer ineen te zakken.

Therapie is even stilstaan. Te evalueren wat op dit moment nog bij jou past, wat je liever niet meer in jouw rugzak bewaart en welke zaken je kan veranderen. Immers, niet alles kan je overboord gooien, maar de manier waarop je ernaar kijkt, kan wel een groot verschil betekenen.

Ook voor mezelf is tijd een vervelend iets. Ook ik ben ongeduldig van aard en wil het liefst zo concreet mogelijk en zo snel mogelijk het probleem bij de wortels aanpakken.

Maar ook dat vraagt tijd en zorg. Een boom volledig uit de grond trekken om daarna ergens anders te planten, is niet altijd de beste oplossing.

Misschien moeten er eerst wat takken gesnoeid worden, of is het niet jouw boom die verplant dient te worden, maar staat er een zieke boom in jouw buurt.

Of misschien heb jij gewoon water en voeding nodig…

Tijd heelt niet alle wonden, maar tijd brengt jou wel steeds dichter bij hetgeen wat jij écht wil en wat jij nodig hebt.

Dus, wil jij net als het konijn van Alice achter jouw klok aanlopen of wil je even stilstaan?

De waarde van een doula

„Best veel geld, om handjes te houden “ …of waarom een doula haar geld waard is.

Ergens tijdens de zwangerschap komt voor iedere vrouw het moment dat zij erover nadenkt wat zij belangrijk vindt voor de geboorte van haar kindje.

Wat zijn haar wensen? Waar wil zij haar baby baren? Welke mogelijkheden wil zij bij de hand hebben?

Wie zal haar begeleiden?

Het antwoord op de laatste vraag is meestal “de partner”, soms ook haar eigen moeder, zus of beste vriendin.

De laatste tijd hoor je steeds vaker vrouwen die door een doula begeleid worden. Een doula is een vrouw die ervaringen met geboortes heeft, die de zwangere en partner tijdens de zwangerschap en tijdens de geboorte vanaf de eerste weeën begeleid. Zij is de emotionale steun, ondersteund de zwangere bij het opstellen van haar geboortewensen, geeft een massage, ondersteund ook de partner als hij met vragen zit. Zij heeft hierbij geen medische verantwoordelijkheid en kan zich hierdoor helemaal op het welzijn van de zwangeren concentreren.

De meeste zwangeren hebben tijdens hun zwangerschap een aantal afspraken met hun doula. Zo leren zij zich beter kennen en vertrouwen. De doula richt zich helemaal op de zwangere, helpt haar angsten weg te nemen, versterkt haar vertrouwen en samen ontdekken zij welke behoeftes de zwangere heeft. Tijdens de geboorte blijft de doula bij de barende en haar partner. Zij wordt niet afgewisseld door een volgende ploeg, zij blijft de hele tijd aanwezig. Zij ondersteunt de vrouw bij het opvangen van de weeën, ontlast de partner en zorgt voor een beschermde en knusse sfeer thuis en in het ziekenhuis. Zij legt protocollen uit en de voor- en nadelen van pijnbestrijding, masseert en zonodig houdt zij ook alleen de hand vast. Met hart en ziel is zij tijdens de geboorte aanwezig.

Er zijn inmiddels studies die bewijzen dat de aanwezigheid van een doula zich positief op de geboorte uitwerken. Minder lange weeën, minder pijnbestrijding, minder kans op een kunstverlossing, minder keizersnedes, minder kans op postnatale depressie en borstvoedingsproblemen en meer gelukkige moeders.

Iedere doula heeft haar eigen prijs, dat staat haar vrij. „Ja, maar waarom zal ik voor het handje houden geld betalen, dat kan mijn partner even goed! “ Ja, sommige partners kunnen dat zeker. Maar wat als er geen partner is, of je partner bang is dat hij de rol niet zo kan vervullen als nodig is? Of als de vrouw zich gewoon een extra begeleiding wenst om de partner te ontlasten tijdens de geboorte? In het ziekenhuis is de emotionele ondersteuning door tekort aan personeel en werkdruk vaak niet mogelijk. Daarbij is de psychische toestand van de barende erg belangrijk en heeft invloed op de geboorte. En nu komt de doula, en belooft deze mooie en menselijke dingen en wil er “veel” geld voor.

Echt waar? Ja echt waar.

En hoe gaat een doula dit groot bedrag verantwoorden? In haar prijs heeft de doula niet alleen de urenlange afspraken, massages, rijkosten, materiaalkosten en een heel slecht uurloon inbegrepen en een paar snacks. Zij geeft tijd! Zo veel tijd. De eerste afspraken, de berichten via whats app, de telefoongesprekken, de gedachten over de zwangere, die iedere doula zich maakt, de emotionele verbinding, het vertrouwen en het sprookjesachtige on-call-zijn.

Op wacht staan, on-call-zijn: Meestal 2 weken voor het uitgerekende datum tot aan de geboorte en dat kan ook met 42 weken zijn, heeft een doula alles aan de kant gezet voor haar cliënte. Geen verjaardagsfeest aan de andere kant van het land, geen glaasje wijn, geen bioscoop of theater of concert, geen dierentuin met de kinderen… De doula-tas is gepakt, de kleding ligt iedere avond klaar, de tank van de auto is vol, de babysitter staat klaar. Alleen wachten op het ene telefoontje. Het mobieltje is altijd daarbij, ligt op het nachtkastje, op de eettafel, gewoon altijd binnen handbereik.

De doula geeft ongelofelijk veel voor de barende, zij investeert erg veel van zichzelf. Niet alleen haar tijd, maar ook haar hart, haar gedacht. Zij is er helemaal bij. Voor de geboorte is zij er voor de zwangere vanaf de eerste wee en dat doet zij graag, Zij neemt de zwangere en haar wensen serieus, zij neemt ze waar, zij neemt ze aan.

De doula laat alles toe wat langs komt en zoekt iedere keer na de beste weg voor de vrouw, tot uiteindelijk de eerste adem van de baby als een wonder de geboorte beëindigt. Voor een doula is de barende niet de 3de of 4de of 5de vrouw op deze dag die een baby krijgt. Voor de doula is zij op dit ogenblik de ene. De ene waar alles om draait. En als de eerste dagen na de geboorte voorbij zijn, komt de doula nog een keer terug. Zij kan de kraamvrouw helpen met een sluitingsritueel, extra voedzaam eten meebrengen. Samen delen ze de ervaringen van de geboorte, misschien heeft ze foto’s gemaakt of een geboorteverslag geschreven. Misschien zijn er nog meer vervolggesprekken, misschien niet. En als het laatste afscheid van elkaar gekomen is, dan zullen de gedachten van de doula steeds weer tot haar zwangere gaan. Zij zal ze zich herinneren en regelmatig afvragen hoe het met haar gaat. Zij zal ze niet vergeten, want een onzichtbaar band zal blijven. En voor al dit vraagt de doula een relatief kleine bijdrage, die nooit uit kan drukken wat de meerwaarde van de doula is.

copyight ‘kleine wunderdoula’s’

Naweeën van een babybeurs

Enkele gesprekken blijven nog nazinderen: zo sprak ik een mama die 38 weken zwanger is, en ik stelde haar de vraag: ‘Hoe zou jij willen bevallen?’ Ze antwoordde: ‘Eigenlijk onder water, maar het ziekenhuis heeft die voorzieningen niet, dus zal het een gewone bevalling worden. ‘

Wat maakt, dat een vrouw kiest voor een ziekenhuis waar ze de faciliteiten niet heeft die zij wenst voor haar bevalling? Het dichtstbijzijnde ziekenhuis is niet altijd het beste ziekenhuis voor jouw wensen… Wat primeert? De band met een gynaecoloog die, als je geluk hebt, net van wacht is tijdens jouw bevalling, of een omgeving waar jij je comfortabel bij voelt?

Ook de grappige gesprekken met de papa’s blijven hangen in mijn lijf. Hoe betrokken de meeste papa’s ook willen zijn tijdens de bevalling, maar die voor een nog groter avontuur staan dan hun bevallende vrouw. De tijden van de sigaarrokende papa die in een andere kamer zit te wachten is lang verleden tijd. De papa’s van nu willen actie, betrokkenheid en richtlijnen. Want ook zij springen in het onbekende. Een bevallende vrouw kan aan haar lichaam voelen wat het nodig heeft, maar de papa heeft het :

  1. af te lezen van zijn vrouw haar gezicht of
  2. te horen van zijn vrouw,

wat niet altijd evident is.

Een ronde doorheen de zaal zorgde voor verrijkende gesprekken met allerlei soorten geboortewerkers. Aangename gesprekken met een huisarts, vroedvrouwen, mutualiteiten,… Elk zijn filosofie, zijn gedrevenheid, maar elk met dezelfde insteek: een koppel in de best mogelijke manier ondersteunen en begeleiden in deze fase van nieuw leven.

Een heel vermoeiend weekend, maar o zo dankbaar o.w.v. de collegialiteit, de openheid van het publiek en het enthousiasme van het geboorteveld.  Zaadjes zijn geplant en we kijken met volle verwondering toe naar de lente!

Je kan ons ook vinden op de babybeurs in Hasselt op 3 en 4 februari!