Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Het ongeduld van de therapeut

Ik sta stil, maar de tijd loopt te snel

‘Ik wil vooruit met mijn leven. Niet meer blijven stilstaan. Gewoon doorgaan!’

Ik hoor het vaak in mijn praktijk, meestal wanneer een cliënt net met therapie is gestart.

En da’s net het moeilijke aan therapie. Er bestaan wel een aantal tools die ervoor kunnen zorgen dat je snel weer op de rails van jouw sneltrein zit, met als gevaar om bij het volgende station weer ineen te zakken.

Therapie is even stilstaan. Te evalueren wat op dit moment nog bij jou past, wat je liever niet meer in jouw rugzak bewaart en welke zaken je kan veranderen. Immers, niet alles kan je overboord gooien, maar de manier waarop je ernaar kijkt, kan wel een groot verschil betekenen.

Ook voor mezelf is tijd een vervelend iets. Ook ik ben ongeduldig van aard en wil het liefst zo concreet mogelijk en zo snel mogelijk het probleem bij de wortels aanpakken.

Maar ook dat vraagt tijd en zorg. Een boom volledig uit de grond trekken om daarna ergens anders te planten, is niet altijd de beste oplossing.

Misschien moeten er eerst wat takken gesnoeid worden, of is het niet jouw boom die verplant dient te worden, maar staat er een zieke boom in jouw buurt.

Of misschien heb jij gewoon water en voeding nodig…

Tijd heelt niet alle wonden, maar tijd brengt jou wel steeds dichter bij hetgeen wat jij écht wil en wat jij nodig hebt.

Dus, wil jij net als het konijn van Alice achter jouw klok aanlopen of wil je even stilstaan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *