Blog

When a wish comes true… De geboorte van Florence

4u36 op een dinsdagmorgen. Eindelijk eens een kinderloos bed, tot de telefoon gaat. Elisa. Een ongelooflijk rustige stem aan de telefoon waarbij je vertelt dat je water is gebroken, maar dat je nog geen weeën hebt. Samen besluiten we dat ik toch reeds aanzet. Hier thuis twijfel ik nog even. Maak ik nog snel de boekentasjes van de kinderen of rijd ik onmiddellijk door? De echtgenoot heeft het telefoongesprek met een half oor meegeluisterd en doet teken dat hij weet

Continue reading ➝

Welkom Jade

Maanden, Tastbaar, kostbaar En nu ben je daar Nu kan je de wereld zien Die is niet altijd even mooi misschien Zie, hoor en geniet Lachen, voelen, ook verdriet Liefde, warmte en soms pijn Maar wat er ook gebeuren mag Jouw mama zal er altijd voor je zijn! Geboren in het midden van de nacht, op mama’s onvoorstelbare kracht. Welkom Jade! Je doula, Mieke

Continue reading ➝

Traag…

  Het is een heel gek gevoel, gepakte reiskoffers in november. Voor één persoon. Mama gaat op reis. Alleen. Of zoiets. Sinds de geboorte van onze oudste dochter is er veel veranderd. Plots zijn er personen rondom jou waar je óók rekening mee dient te houden, bovenop – of nog meer dan met – jouw eigen behoeftes. Ik heb toentertijd de keuze gemaakt om het jonge moederschap te combineren met een fulltime job, een intensieve  vierjarige opleiding, het uitbouwen van

Continue reading ➝

The second star to the right

Overlaatst kwam ik in een nieuwe groep therapeuten terecht. Om ons voor te stellen, stond er een tafel vol met poppetjes klaar. Duplo- en playmobilmannetjes, Bob de Bouwer, superhelden en alles er tussen. Roodkapje werd net voor mijn neus weggekaapt, en Wendy van Peter Pan bleef me integreren. Wendy is het meisje dat de avond voordat ze moet verhuizen naar haar ‘grote kamer’, met Peter Pan richting Neverland vertrekt. En zo gaat het ook in therapie. Therapie is op reis

Continue reading ➝

The road to motherhood

https://www.canvas.be/video/the-road-to-motherhood The road to motherhood… Een korte, maar beklijvende reportage. Geen franjes, geen spectaculaire beelden. Gewoon een stem. Van een mama. Die haar verhaal vertelt. En het kwam binnen… Ook ik heb doelbewust gekozen voor een inleiding bij mijn eerste dochter. Uit onwetendheid, onzekerheid en een laag zelfbeeld. Omwille van vast te zitten in een stramien en angstig de dagen ouderschapsverlof te zien voorbijgaan zonder kind. Het kind dat welkom was. Maar dat achteraf gezien nog niet klaar was. En

Continue reading ➝

Surfen

De zomervakantie is nu wel écht voorbij. De kinderen zijn gisteren opnieuw gepakt en gezakt voor een heel schooljaar vertrokken. Als ouder vaak een moment om even stil te staan. Stil te staan hoe snel de tijd wel durft te gaan. En dan kwam ik deze tekst tegen: Het begint me op te vallen dat zelfs de beste surfers lang niet altijd de golf die ze willen pakken, kunnen pakken, en dat ze vaak vallen. Misschien niet meteen, maar uiteindelijk

Continue reading ➝
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin